Formulieren passen mij niet. Er staan bijna altijd vragen bij waarop ik geen antwoord heb, omdat ze niet, of net even anders op mij van toepassing zijn. Vaak geeft dat gedoe. Maar toch, ik vind het niet erg. ‘Jij behoort niet tot de massa’, zegt zo’n formulier mij. ‘Jij bent bijzonder’.
Maar soms overheerst het gedoe. Zoals vanmiddag, toen ik tussen de bedrijven door bij mijn bank even snel een zakelijke WA-verzekering wilde afsluiten (tot mijn schrik kwam ik er gister achter dat ik die niet had).
De mevrouw achter de balie -Shirly, aldus de badge op haar blouse- ging voortvarend te werk, maar strandde al snel omdat haar computer vastliep. “Geen probleem? zei ze. Ze belde een collega en vroeg haar de boel even in te voeren. Om de communicatielijn zo kort mogelijk te houden, gaf ze mij de telefoon. Zo kon ik de vragen van haar collega beantwoorden.
“Wat zijn uw omzetkosten exclusief btw?” begon ze.
Ik had werkelijk geen idee wat ze met deze vraag bedoelde.
- Wat bedoelt u met deze vraag?
“Eh… ja…. Dat weet ik eigenlijk ook niet. Het staat hier, dus ik moet er een antwoord op hebben.
- Maar ik heb er geen antwoord op, ik begrijp niet wat u bedoelt.
“Eh… Euh… nou, doet u dan maar gewoon uw omzet”.
- Maar het gaat toch om de kosten van de omzet? Dat kan nooit mijn omzet zijn.
“Nou, doet u dan maar de kosten van uw omzet”.
- Ja maar ik weet dus niet welke kosten dat zijn. Zijn dat gewoon de kosten die ik voor mijn werk maak?
“Tja, zou kunnen”.
- Ik pas even voor deze. Doe maar de volgende, dan denk ik hier nog even over na.
“Oké. Wat is uw loon?”.
- Ik heb geen loon. Ik ben freelancer.
“Maar u verdient toch wel geld?”.
- Ja, maar ik heb geen vast salaris. Ik schrijf een verhaal, stuur een factuur en krijg dat betaald. Daar betaal ik belasting over, en de rest is voor mij. Mijn inkomen hangt dus af van hoeveel verhalen ik schrijf.
“Maar toch moet ik weten hoeveel u per maand verdient. De vraag staat hier op het formulier, ik moet er een antwoord op hebben anders kan ik geen offerte uitdraaien. Dat is de procedure”.
- Zal ik dan maar een gok doen, en een gemiddelde geven? Wilt u het bruto of netto?
“Gokken? Gemiddelde? Nee, dat kan niet. Ik moet het precies weten, anders heb je kans dat de verzekering niet uitkeert als het erop aankomt. En bruto? Netto? Ik zou het niet weten. Kunt u niet gewoon uw salaris opgeven”.
- Maar ik heb dus geen sala…
Ik verloor moed en geduld.
- Weet u wat, laat maar. Ik sluit de verzekering wel ergens anders af. Goede middag.
Ik wilde al pissig weglopen, onder verbijsterd gemompel hoe het toch mogelijk was dat deze bank zich De Bank voor ondernemers durft te noemen (had mijn vader toch gelijk. Hij noemde deze bank altijd een rechtse-ballen-met-stinkgeld-bank en bood me vroeger tien gulden per maand extra zakgeld als ik mijn rekening liet lopen bij de Postbank).
Maar mevrouw Shirly had de moed nog niet opgegeven. Ze maande me weer te gaan zitten en belde direct met de verzekeringsmaatschappij waarmee de rechtse-ballen-met-stinkgeld-bank zaken doet.
“Goede middag met Shirly van de ABN-Amro, ik heb een vraag. Het is een heel vreemde vraag hoor, maar ik moet hem toch stellen”. (…) “Bij mij zit een mevrouw, die is freelance journalist en ze wil een zakelijke WA-verzekering afsluiten. Maar ze kan niet alle benodigde vragen beantwoorden want ze heeft geen loon”. (…) “Nee, dat begrijpt u verkeerd. Ze verdient wél geld, anders zat ze niet hier”.
Shirly gaf me de verzekeringsman. Hij begon met het stellen van dezelfde vragen als de mevrouw van daarnet. Ze stonden nu eenmaal op het formulier, en diende beantwoord te worden, punt uit. Toen ik zei ‘laat maar, ik zoek wel een andere verzekering’, ging hij het toch nog maar even navragen. De man bleef zeker een kwartier weg, maar kwam terug met het verlossende antwoord:
“Voor iedereen die niet op het formulier past, hanteren we vaste standaardgegevens. Op de eerste vraag zetten we € 20.000 als antwoord neer, en op de tweede € 22.690″.
- Maar stel nou dat ik twee keer zoveel verdien… Of de helft ervan… Wat als er dan wat gebeurt, dan keert de verzekering niet uit omdat de informatie niet klopt!
“Nee hoor, dit is een vaste procedure. Dit doen we altijd zo in zulke uitzonderingsgevallen”.
- Hoe kan ik dan zeker weten dat het goed komt als er eens iets gebeurt en ik aanspraak wil maken op de verzekering?
“Maakt u zich maar geen zorgen hoor, dat komt echt wel goed. Deze procedure is vastgelegd op het procedureformulier speciaal voor procedures die buiten de formulieren vallen…”.
Toen ik vanochtend om half acht opstond, lag de sluis net weer vol. De sluiswachter meldt dat de bootjes van plezier al vanaf de eerste schutting (vanochtend om vijf uur!), liggen te trappelen van ongeduld om het IJ op te gaan en Sail 2005 van zo dichtbij mogelijk mee te maken.
Helikopters cirkelen in de rondte, beveiligingsmannen lopen nerveus op en neer, de eerste fanfare is door de sluis. De hele dag al klinken imposante scheepstoeters, het water van het IJ draagt de galmende zeegroet ver de stad over.
Gister kreeg ik om 13:57:54u. een sms: ‘Ik ben op het strand en het is heerlijk: zon, bikini, boek en sangria. Kom ook!’.
In het straatje waar ik woon, wonen vier stellen, twee gezinnen, een huis vol vage doch gezellige types een hond, twee katten en een aantal kippen. Maar er huist ook een een reiger, hij heet Arthur. Arthur wordt schandalig verwend.