In de Etos op de Haarlemmerdijk in Amsterdam schalt de ene caissière tegen de andere caissière:

- ‘En toen zegt ze tegen me: ’t is ‘r met jou gebeurd dan? Ruzie met Sonja Bakker mop?’. Nah jaaaah! ’T is gewoon kutnijd. Ik zeg het je, ’t is gewoon kutnijd, meid’.

Kutnijd om Sonja Bakker. Tja…

De Nieuwmarkt in de zon, en Thais op een terras. Wat is het toch een leuk plein, constateerden we. Dat was een jaar of tien geleden wel anders, merkte mijn disgenoot op. De Nieuwmarkt was vroeger een plek waar je van je moeder niet heen mocht. Het was een in- en uitloop voor de Zeedijk en de Rosse buurt, met alle types van dien. Nu is er heus ook een hoop onfris, maar vrolijkheid heeft op een dag als deze de overhand. En dan kan schorriemorrie zelfs ineens onbedoeld vermakelijk zijn.

Twintig meter verderop, op de Wallen is dat anders. Mijn disgenoot is fotograaf en had voor een opdracht nog wat typische Engelse toeristen nodig. Nou, die heb je wel op de Wallen, dus daar gingen we even kijken. We liepen langs het huis waar ik –ondanks mijn moeders waarschuwingen- zes jaar heb gewoond, op de Oudezijds Achterburgwal om het hoekje bij de Bloedstraat.

De eerste jaren dat we er woonden was het er nog gemoedelijk. In tegenstelling tot bijna overal in Amsterdam, kenden we onze buren. Geregeld zat ik bij de dames (of heren, ze waren niet altijd zomaar in één geslacht te vangen) achter het gordijn kopjes thee te drinken. Toen waren de dames (m/v) nog van lichte zeden. Nu van zware. In de jaren dat we daar woonden, kreeg tuig de overhand. De politie stond erbij en keek ernaar.

Ik voelde gisteravond weer hoe gespannen de sfeer er is. Geladen in allerlei opzichten. Erotisch (of seksistisch) en verwachtingsvol. Maar ook geladen als een pistool. Iedereen is er op z’n hoede, voortdurend. Om niet herkend, bestolen of belazerd te worden. Om niet onbevredigd, ongezien of onbeschonken te blijven. Op zoek naar een deal of dealer, een hoer of pooier, een slachtoffer of verlosser.

Wonderlijk hoe twee plekken zó dicht bij elkaar dat ze tegen elkaar aanliggen, zich zo snel een totaal andere kant uit kunnen ontwikkelen.

Het kan niet gezond zijn om het te gaan zitten binnenvetten. Daar krijg je hele nare ziektes van, ik weet het zeker. Dus ga ik het met jullie delen, of je wil of niet.

Terwijl ik dit type, zit ik telefonisch in de wacht. Al héél lang telefonisch in de wacht. Ben namelijk sinds 9 uur vanochtend met k. KPN en p. Planet aan het bellen (het is nu half twaalf) voor een door hun gemaakte fout.

Alle klassiekers al gehad: de mededeling ‘Het is op dit moment erg druk, belt u op een later tijdstip nog eens’, gevolgd door tuut – tuut – tuut, mensen die je in de wacht parkeren om vervolgens nooit meer terug te keren, mensen die je doorverbinden naar iets of iemand waarvoor je drie kwartier in de wacht zit met zo’n ruizig muzakje op de achtergrond, 380.000.000.000.000.000 keer onderbroken door ‘onze medewerkers zijn nog in gesprek, blijft u aan de lijn, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen’ en dan je verhaal voor de 28.000e keer moeten doen tegen weer zo’n imbeciel met lichte hersenbeschadiging en een hopeloos gebrek toekomstperspectief die zegt, ’sorry muhfrau, ken u nie hellepuh. U mot effe dat anderuh nummer belluh’, waar je vervolgens het zoveelste keuzemenu moet doorploegen om in de wacht te mogen voor de volgende imbeciel, die je nog voor je je verhaal hebt kunnen afmaken terugverwijst naar de vorige, waarvoor je dan opnieuw 3000 uur in de wacht moet, inclusief ruis, muzak en medewerkers die helaas nog steeds in gesprek zijn.

En dat terwijl elk moment mijn adsl afgesloten kan worden (foutje van KPN). Bovendien moet ik vandaag een verhaal afschrijven, dus IK HEB HIER GEEN TIJD VOOR!!!! Wat haat ik dit. Wat háát ik dit!!!!

En ik zit nog steeds in de wacht.

Foto is van A.J .. !!’s photos

13.00u, update: het mocht niet baten, adsl is afgesloten. ‘Ken ‘r ook niks an doen muhfrau, u mot een nieuw abellem’nt afsluituh’.

In twee minuten kan ik:

- Honderdduizenden euro’s uitgeven
- De beslissing van mijn leven nemen
- Sterven
- Een klapper maken
- Iemands leven verwoesten
- Nèt nog even koffie halen

Om maar wat te noemen.

Dus WAT DE F. dacht die treinmachinist toen ie 2 (twee!!) hele minuten te vroeg vertrok?!

In twee minuten bezoedelde hij al mijn goede 07-07-07-voornemens.