Op de Bright site een nieuwe aflevering van Cockpit.tv, de filmpjesuitvoering van mijn rubriek in het blad.

“De Nuna4 zonneauto draait niet alleen om efficiënte zonnecellen, aerodynamica is minstens zo belangrijk. Meike zag het racemonster van dichtbij voorbij flitsen en waande zich voor even de zonnekoningin.”

Ik kreeg al van die vage, rare smsjes vandaag. Zo van: ‘Leuk, Dag!’. Begreep er niets van. Tot ineens iemand iets mailde over De Dag, en hoe goed het was dat ik daar in stond. Ik was me van geen Dag bewust (behalve dat ie veelste snel voorbij ging, maar dat was de andere dag en daar ging het blijkbaar nu niet over).

Bleek dat er in De Dag een soort stripverhaal van stills stond – pagina groot – van het filmpje dat ik in Nice met Marijn maakte voor Bright. Dat gaat over de Aircar en is de eerste aflevering van Cockpit.tv., de filmpjesuitvoering van mijn rubriek in het blad.

Nou ja, nu weet toch heel Nederland het al. Kan ik het net zo goed hier ook even melden. Zelf heb ik het behalve een jpg-je nog niet gezien, maar er schijnt een exemplaar op mijn bureau te liggen. Ben benieuwd!

Maar eerst lekker slapen. Dag Dag.

Ps. het filmpje is per ongeluk niet in breedbeeld opgenomen, vandaar dat uitgerekt effect (lees: fat ass). Kleine kinderziekte, komt volgende keer sonjabakkerloos goed.

13:49, woensdagmiddag.

‘ploeng’, een mailtje:

“Hey Meike,
Ik heb je 06 niet! En ik moet binnen nu en een half uur weten of je op 1-9 een one-on-one interview wil/kan doen met George Clooney in Venetië!
Hoop dat je ready achter je pc zit…..”

(…)

Helemaal naar Venetië? Moet ik heel vroeg op zeker hè? Nah, denk dat ik maar…

(gniffel)

(proest)

WOEOEOEOHAAAAAAAAA!!!!

Vond ik wel iets om even schaamteloos over op te scheppen:-)

Hotel Aria in Nice, ’s ochtends half 7.

WIEUWIEUWIEUWIEUWIEUW- WIEUWIEUWIUEWIUEWIUEWIEUW!!!!!!!!!!!!

Alarm. Kéihard brandalarm.

Ik: kater. Héél brute kater.
Vriendin/collega Marijn: idem dito.
Keuze: niet hoeven bewegen maar omkomen in vlammen of in verticale positie zien te geraken en brute kater nog bozer maken.
Ik: ‘Marijn, doe je oordopjes eens uit’.
Marijn: ‘Ja, ik hoor het’.
Ik: ‘Brandalarm’.
Marijn: ‘Ja, laat gaan’.

Toen ik wakker werd wist ik zeker: ik ben niet in de hemel. De hel kan dit ook niet zijn want ik ben een lief meisje. Dus ben ik niet omgekomen in de vlammen, het was loos alarm. Maar verticaal was ik evenmin, ik lag in bed en had niet bewogen. En toch was de kater boos. Bar en boos. Niet eerlijk.

Maar Nice is nice, very nice. Ik was er slechts een dag (en nog één, maar dat was op een achenebbisj bedrijventerrein – voor werk), maar vond het een fris, vrolijk en vriendelijk stadje (toch ook een tikje arrogant, maar dat zijn ‘wij Amsterdammers’ wel gewend;-). En Nice is dus bruisend, zoals dat in de reisbrochure heet. Vandaar die kater.

Ps. Hotel Aria is geen aanrader.

Ps.Ps. Op de foto dus een fris, vrolijk en vriendelijk bandje op een één van de 34.455.667.788.877.999 pleintjes in Nice.

Mijn vriendin Yvonne:

“Wat bijzonder dat haren op je hoofd zó mooi zijn, en haren in een putje zó vies en lelijk”. Zoiets als drank op de avond zelf en de kater de volgende ochtend.