Woorden zijn net snoepjes, omdat ze zo zalig zijn om op te sabbelen. Het lekkerst zijn de woorden die een zekere tegenstrijdigheid herbergen, dat zijn woorden als knettersnoep.
Neem bijvoorbeeld het woord ‘goedertierenheid’. Een vriend sabbelde daar even op en ontwaarde een merkwaardige dubbele laag: woedend goed zijn. ‘Pak aan, hufter!’ schreeuwen tegen een straatkrantverkoper terwijl je hem 2 euro geeft, zoiets. En wat te denken van ‘volledig’. Vol en leeg tegelijk. Zoiets als onappetijtelekker, als dat woord bestond (zou een mooi woord zijn voor stinkkaas). Of kwaadaardig, kwaad van aard, maar o zo aardig.
Wat een lekker vak heb ik toch. Ik ga een lijstje bijhouden tot ik een knetterende snoepzak vol heb.

(ps. Ja, even stil geweest hier. En nee, niet echt een verklaring).