Insectenseks

Ik zat lekker buiten te werken, toen er plots een kever op mijn toetsenbord landde. Het was een prachtig beestje, met een glanzend bruin-okergeel schild. Maar hij liep over de n en de j, en toen via de g naar de e. Allemaal letters die ik nodig had.

Toen er naast me op mijn ontbijtbordje een kever van hetzelfde allooi landde, leek het me wel leuk als ze vriendjes werden. Zo gezegd, zo gedaan. Ik zette de een bij de ander en hops!, na een gezamenlijke flikflak, had de één (ik denk het mannetje) plaatsgenomen op de ander (ik denk het vrouwtje) en werd er lustig op los geneukt.
Interessant vond ik, aangezien ik probeerde te ontsnappen aan dat o zo witte worddocumentje met die irritant knipperende cursor.
Ik posteerde mij op enkele centimeters van de vermoedelijke geslachtsorganen van het keverpaar. Hoe doen kevers dat eigenlijk? Hebben kevers een piemel? En zo ja, hoe ziet die eruit? Inderdaad, er kwam een soort piemeltje uitgeschoven. Hoewel je het in andere omstandigheden ook voor angel aan had kunnen zien. De piemel schoof in een indrukwekkende kromming onder het schild van de onderliggende partij. Na enig gefriemel kwam mijn volgende vraag: kunnen kevers klaarkomen? Lijkt me wel, want why bother, zou je anders denken. Van seksuele voorlichting verstoken, weten ze vast niet dat dat het is waar hun nageslacht vandaan komt. Maar kun je het zien als het hoogtepunt zich voltrekt? Krommen dan de pootjes? Gooit hij zijn koppie in zijn nek, trekt er een siddering onder dat schild door? Mijn verwachting was hooggespannen. En zij dan? Komt zij tot een hoogtepunt? Of delft ze niets dan het onderspit?
Dat laatste, daar leek het helaas het meest op. Uit alle macht probeerde ze zich te ontworstelen aan haar belager. Ze liep het complete ontbijtbordje rond, met dus die volhardende gast op haar rug. Tot het op zeker moment klaar bleek te zijn. Of daar ook ‘gekomen’ bij hoorde, weet ik niet. Niets wat leek op een climax, niets wat leek op een hoogtepunt of ander feestje. Direct na de kennelijke daad, vlogen beiden hun ook al zo weinig romantische kant uit: in tegenovergestelde richtingen.

Ik besloot er toch maar een werkzame dag van te maken.

Foto is van Roy Dear.

Meike 24/06/2010 om 12:35
Rubriek: Algemeen - Permalink

Reageer